Ścieżki w BPMN pomagają pokazaćkto odpowiada za każdą czynnośćw procesie biznesowym. Dzieli się je na:
-
Baseny:Oddzielne podmioty, organizacje, systemy lub niezależne procesy.
-
Ścieżki:Dzielą basen według ról, działów, zespołów lub systemów.
Przydatna zasada brzmi:basen = podmiot; ścieżka = odpowiedzialność wewnątrz tego podmiotu.

Przykładowy proces: Obsługa zamówienia online
Zamodelujemy ten prosty proces:
-
Klient składa zamówienie.
-
Obsługa klienta sprawdza zamówienie.
-
Dział finansów potwierdza płatność.
-
Magazyn wysyła zamówienie.
-
Klient otrzymuje powiadomienie o wysyłce.
Krok 1: Określ zakres procesu
Zanim zaczniesz rysować, zdecyduj, jaki proces modelujesz.
W tym samouczku zakres procesu to:
Obsługa zamówienia klienta online
Głównym podmiotem jest firma obsługująca zamówienie. Klient jest podmiotem zewnętrznym wobec firmy, więc możesz przedstawić klienta jako osobny basen.
Krok 2: Zidentyfikuj podmioty
Wymień zaangażowane osoby, działy lub systemy.
| Podmiot | Element BPMN |
|---|---|
| Klient | Osobny basen |
| Firma Sklep Online | Główny basen |
| Obsługa Klienta | Pasa |
| Finanse | Pasa |
| Magazyn | Pasa |
| System Zarządzania Zamówieniami | Opcjonalna pasma |
Baseny reprezentują uczestników, natomiast pasma organizują działania wewnątrz uczestnika.
Krok 3: Utwórz główny basen
Narysuj duży prostokąt i nadaj mu etykietę:
Proces Zamówienia Online
To jest główny basen zawierający proces, który chcesz przeanalizować.
Basen może szczegółowo przedstawiać proces wewnętrzny lub może być zwinięty, gdy potrzebujesz jedynie wykazać istnienie uczestnika. Zwinięty basen jest często przydatny dla zewnętrznych uczestników, których wewnętrzne działania znajdują się poza zakresem Twojego procesu.
Krok 4: Dodaj pasma do basenu
Podziel główny basen na sekcje poziome lub pionowe.
W tym przykładzie dodaj następujące pasma:
-
Obsługa Klienta
-
Finanse
-
Magazyn
Układ poziomy może wyglądać następująco:

Poziome i pionowe pasma mają to samo znaczenie; wybierz kierunek, który sprawia, że proces jest najłatwiejszy do odczytania.
Krok 5: Dodaj zdarzenie początkowe
Umieść zdarzenie początkowe w pasmie odpowiedzialnym za otrzymywanie pierwszego żądania.
Jeśli zamówienie jest otrzymywane przez Obsługę Klienta, umieść zdarzenie początkowe w tym pasmie:
Obsługa Klienta: (Start)
Zdarzenie początkowe BPMN jest zazwyczaj rysowane jako cienkie koło.
Oznacz je wyraźnie, na przykład:
Zamówienie otrzymane
Krok 6: Dodaj działania
Dodaj zadania do pasma osoby, działu lub systemu, które je wykonuje.
Dla tego przykładu:
| Pasma | Zadanie |
|---|---|
| Obsługa klienta | Przejrzyj zamówienie |
| Finanse | Potwierdź płatność |
| Magazyn | Zbierz i zapakuj zamówienie |
| Magazyn | Wydaj zamówienie |
Zadania są zazwyczaj przedstawiane jako zaokrąglone prostokąty.

Pozycja zadania w paśmie wskazuje odpowiedzialność. Zadanie umieszczone w paśmie Finansów oznacza, że Finanse wykonują lub są odpowiedzialne za to zadanie.
Krok 7: Połącz działania przepływami sekwencyjnymi
Połącz zadania w tym samym pulu za pomocą przepływów sekwencyjnych, przedstawionych jako ciągłe strzałki:

Strzałki pokazują kolejność występowania działań. Przepływy sekwencyjne pozostają w tym samym pulu.
Gdy przepływ przechodzi z jednego pasma do drugiego w tym samym pulu, kontynuuj używanie przepływu sekwencyjnego. Zmiana pasma nie oznacza, że potrzebny jest przepływ wiadomości.
Krok 8: Dodaj bramki, gdy wymagane są decyzje
Załóżmy, że Finanse muszą zdecydować, czy płatność została zatwierdzona.
Dodaj wyłączną bramkę po sprawdzeniu płatności:
Romb reprezentuje bramkę. Oznacz każdą wychodzącą ścieżkę, aby decyzja była jasna.
Możliwy układ to:

Krok 9: Dodaj zdarzenie końcowe
Umieść zdarzenie końcowe po ostatnim działaniu.
Dla udanego zamówienia:
[Wydaj zamówienie] → (Zamówienie zakończone)
Dla odrzuconej płatności:
[Powiadom klienta] → (Zamówienie anulowane)
Jeśli proces ma wiele możliwych wyników, użyj oddzielnych zdarzeń końcowych z sensownymi etykietami.
Krok 10: Dodaj klienta jako osobny basen
Jeśli chcesz przedstawić komunikację z klientem, utwórz drugi basen:
+-----------------------------+
| Klient |
| |
+-----------------------------+
+------------------------------------------------------+
| Proces zamówień online |
| Obsługa klienta | Finanse | Magazyn |
+------------------------------------------------------+
Połącz baseny za pomocą przepływów wiadomości, przedstawionych jako przerywane strzałki. Używaj przepływów wiadomości do komunikacji między oddzielnymi uczestnikami, a nie do określania wewnętrznej kolejności działań.
Przykład:
Klient
[Złóż zamówienie]
- - - - - - - - - - - >
Firma
(Zamówienie otrzymane)
Później:
Firma
[Wyślij powiadomienie o wysyłce]
- - - - - - - - - - - >
Klient
(Odbierz powiadomienie)
Ukończony uproszczony model
Tekstowa wersja ukończonego procesu wygląda następująco:

Typowe błędy początkujących
Używanie pasm dla uczestników zewnętrznych
Jeśli klient jest niezależnym uczestnikiem, użyj osobnego basenu zamiast umieszczania klienta w pasmie firmy. Komunikacja między oddzielnymi uczestnikami jest przedstawiana za pomocą przepływów wiadomości.
Używanie przepływów sekwencyjnych między basenami
Nie łącz zadań w różnych basenach przepływami sekwencyjnymi. Zamiast tego użyj przepływów wiadomości. Przepływy sekwencyjne służą do przedstawiania wewnętrznej progresji procesu w ramach jednego basenu.
Nazywanie pasm imionami osób
Preferuj nazwy ról lub działów, takie jak:
-
Specjalista ds. obsługi klienta
-
Dział finansów
-
Personel magazynu
-
System zarządzania zamówieniami
Unikaj nazw takich jak „Alex” lub „Jordan”, ponieważ diagram może stać się nieaktualny w przypadku zmiany obowiązków.
Tworzenie zbyt wielu pasm
Twórz pasmo tylko wtedy, gdy rozróżnienie dostarcza użytecznej informacji. Rozdzielenie każdej osoby, aplikacji i działu na osobne pasma może sprawić, że diagram będzie trudny do odczytania.
Mylenie odpowiedzialności z sekwencją
Pasma informują cię o kto wykonuje czynność. Strzałki wskazują, kiedy to się dzieje. Sama ścieżka nie wskazuje kolejności.
Rysowanie przepływów wiadomości wewnątrz jednego basenu
Przepływy wiadomości służą do komunikacji między oddzielnymi basenami. Do przekazywania zadań między ścieżkami wewnątrz jednego basenu należy użyć przepływów sekwencyjnych.
Szybka lista kontrolna
Przed finalizacją diagramu sprawdź, czy:
-
Zakres procesu jest jasny.
-
Baseny reprezentują oddzielnych uczestników.
-
Ścieżki reprezentują role, działy lub systemy.
-
Każde zadanie jest umieszczone w ścieżce odpowiedzialnej za nie.
-
Przepływy sekwencyjne łączą czynności wewnątrz basenu.
-
Przepływy wiadomości łączą oddzielne baseny.
-
Węzły mają wyraźnie oznaczone ścieżki.
-
Zdarzenia początkowe i końcowe są uwzględnione.
-
Nazwy ścieżek opisują role, a nie poszczególnych pracowników.
-
Diagram można zrozumieć od lewej do prawej lub od góry do dołu.
Ten post dostępny jest również w Deutsch, English, Español, فارسی, Français, English, Bahasa Indonesia, 日本語, Portuguese, Ру́сский and 简体中文











