Wprowadzenie
Zrozumienie i dokumentowanie procesów biznesowych jest kluczowe dla każdej organizacji dążącej do poprawy efektywności, identyfikacji obszarów do automatyzacji oraz zapewnienia płynnej pracy. Przypadki użycia biznesowe i diagramy uogólnienia UML (Unified Modeling Language) to potężne narzędzia do osiągnięcia tych celów. Niniejszy przewodnik wyjaśnia koncepcje przypadków użycia biznesowych, ich różnice w stosunku do zwykłych przypadków użycia oraz sposób używania diagramów uogólnienia UML do skutecznego modelowania tych procesów.
Przypadki użycia biznesowych
Definicja
Przypadek użycia biznesowego opisuje proces biznesowy bez użycia terminologii technologicznej, traktując proces jako czarną skrzynkę. Skupia się na interakcjach między aktorami biznesowymi a samym procesem, nie wnikając w szczegóły techniczne sposobu jego realizacji.
Kluczowe cechy
- Beztechnologiczny: Opisany bez odniesienia do konkretnych technologii lub systemów.
- Skupienie na procesie biznesowym: Podkreśla proces biznesowy oraz interakcje między aktorami biznesowymi.
- Podejście czarnej skrzynki: Traktuje proces jako czarną skrzynkę, skupiając się na danych wejściowych i wyjściowych, a nie na jego wewnętrznych działaniach.
Różnice w stosunku do zwykłych przypadków użycia
- Zakres: Przypadki użycia biznesowych opisują procesy ręczne i nie są koniecznie automatyzowane. Zwykłe przypadki użycia skupiają się na funkcjonalności systemu i usługach oferowanych użytkownikom.
- Poziom szczegółowości: Przypadki użycia biznesowych są wyższego poziomu i bardziej abstrakcyjne, podczas gdy zwykłe przypadki użycia są bardziej szczegółowe i specyficzne dla funkcji systemu.
- Cel: Przypadki użycia biznesowych służą do zrozumienia i dokumentowania procesów biznesowych, podczas gdy zwykłe przypadki użycia służą do określenia wymagań i funkcjonalności systemu.
Diagramy uogólnienia UML
Definicja
Diagramy uogólnienia UML służą do przedstawiania relacji dziedziczenia między klasami lub przypadkami użycia. Ilustrują, jak klasa lub przypadek użycia ogólny może zostać specjalizowany do bardziej szczegółowych wariantów.
Kluczowe koncepcje
- Uogólnienie: Relacja między klasą ogólną lub przypadkiem użycia (rodzicem) a bardziej specyficzną klasą lub przypadkiem użycia (dzieckiem).
- Dziedziczenie: Klasa dziecka lub przypadek użycia dziedziczy atrybuty i zachowania od rodzica.
- Specjalizacja: Proces tworzenia bardziej specyficznych klas lub przypadków użycia z jednej ogólnej.
Przykład: Proces rejestracji na lotnisku
Uczestnicy
- Pasażer: Główny uczestnik, który przebiega proces rejestracji.
- Przewodnik turystyczny: Uczestnik specjalizowany, który może mieć dodatkowe obowiązki lub uprawnienia.
Przypadki użycia
- Badanie bezpieczeństwa: Przypadek użycia biznesowego opisujący proces badania bezpieczeństwa pasażerów.
- Rejestracja bagażu: Przypadek użycia biznesowego, który może być rozszerzony o dodatkowe kroki.
- Rejestracja indywidualna: Specjalizowany przypadek użycia, który obejmuje zachowanie rejestracji bagażu.
- Rejestracja grupowa: Bardziej szczegółowy przypadek użycia, który obejmuje rejestrację indywidualną, ale może zawierać dodatkowe kroki lub warianty.
Związki
- Ogólnienie: Związek między „Pasażerem” a „Przewodnikiem turystycznym.”
- Zawiera: Związek między „Rejestracją indywidualną” a „Rejestracją grupową.”
- Rozszerza: Związek między „Rejestracją bagażu” a jej rozszerzeniami.
Jak stworzyć diagram ogólnienia UML
Krok 1: Identyfikacja uczestników
Zidentyfikuj uczestników procesu biznesowego. W tym przykładzie uczestnikami są „Pasażer” i „Przewodnik turystyczny.”
Krok 2: Definiowanie przypadków użycia biznesowych
Zdefiniuj przypadki użycia biznesowego opisujące procesy biznesowe. W przypadku procesu rejestracji na lotnisku przypadki użycia to „Badanie bezpieczeństwa”, „Rejestracja bagażu”, „Rejestracja indywidualna” i „Rejestracja grupowa”.
Krok 3: Ustanawianie relacji
- Ogólnienie: Połącz „Pasażer” z „Przewodnikiem turystycznym”, aby pokazać relację ogólnienia.
- Zawiera: Połącz „Rejestracja indywidualna” z „Rejestracją grupową”, aby pokazać, że rejestracja grupowa obejmuje zachowanie rejestracji indywidualnej.
- Rozszerza: Połącz „Rejestrację bagażu” z jej rozszerzeniami, aby pokazać dodatkowe kroki, które mogą być uwzględnione.
Krok 4: Narysuj diagram
Użyj narzędzia UML do stworzenia diagramu uogólnienia. Zawieraj aktorów, przypadki użycia i relacje. Upewnij się, że diagram jest jasny i łatwy do zrozumienia.
Porady i sztuczki
1. Zachowaj prostotę
Zacznij od prostego diagramu i stopniowo dodawaj szczegóły, gdy zbierasz więcej informacji. Unikaj zbyt dużego skomplikowania diagramu zbyt wieloma przypadkami użycia i relacjami.
2. Używaj opisowych nazw
Używaj jasnych i opisowych nazw dla aktorów i przypadków użycia, aby diagram był łatwy do zrozumienia.
3. Skup się na procesach biznesowych
Upewnij się, że diagram skupia się na procesach biznesowych i interakcjach między aktorami. Unikaj włączania szczegółów technicznych lub szczegółów implementacji.
4. Weryfikuj z zaangażowanymi stronami
Regularnie przeglądaj i weryfikuj diagram z zaangażowanymi stronami, aby upewnić się, że poprawnie odzwierciedla ich wymagania i procesy.
5. Używaj narzędzi
Używaj narzędzi UML, takich jak Visual Paradigm, do tworzenia i zarządzania diagramami uogólnienia. Te narzędzia oferują funkcje ułatwiające tworzenie, modyfikację i udostępnianie diagramów.
Wnioski
Przypadki użycia biznesowych i diagramy uogólnienia UML to istotne narzędzia do dokumentowania i zrozumienia procesów biznesowych. Traktując proces jako czarną skrzynkę i skupiając się na interakcjach między aktorami biznesowymi, przypadki użycia biznesowych zapewniają widok najwyższego poziomu procesu. Diagramy uogólnienia UML pomagają ilustrować relacje dziedziczenia i specjalizację, ułatwiając zrozumienie, jak ogólne procesy mogą być specjalizowane w bardziej konkretne. Ten przewodnik oferuje kompleksowy przegląd tych koncepcji oraz sposobów ich skutecznego stosowania w praktyce.
Ten post dostępny jest również w Deutsch, English, Español, فارسی, Français, Bahasa Indonesia, 日本語, Portuguese, Ру́сский, Việt Nam, 简体中文 and 繁體中文